نهال شلیل شبرنگ

نهال شلیل شبرنگ از نهال های پیوندی میباشد طول عمر نهال شلیل شبرنگ 10 سال میباشد تحمل سرمای این نوع شلیل بین 30 الی 25 درجه میباشد نهال شلیل شبرنگ در دومین سال کاشت باردهی خودرا شروع می کند . رنگ میوه نهال شبرنگ قرمز متمایل به سفید است این نوع نهال برای مناطق سردسیر مناسب میباشد . نهال شلیل شبرنگ در نهالستان برتر کاشت و برداشت می شود.

ویژگی نهال شلیل

در دوره خواب درختان جهت مبارزه با بیماریهای پوسیدگی قهوه ای ، پیچیدگی برگ هلو و لکه غربالی کاربرد مس تثبیت شده توصیه می شود. برگ های ریزش یافته و میوه های خشک و مومی شده روی درختان منابع انتقال بیماریها به سال آینده می باشند. بنابراین تمیز کردن باغ از این منابع آلودگی با چیدن میوه های مومی شده از درختان و زیر خاک کردن برگهای ریزش یافته با عملیات خاک ورزی در دوره خواب درختان انجام می شود.
هلو و شلیل را زودتراز درختان میوه دیگر هرس می کنند. میوه دهی در این درختان میوه در شاخه سال آخر صورت می گیرد. در هنگام هرس حدود یک دوم رشد شاخه سال جاری را قطع می کنند.

انواع نهال شلیل

تا اواخر دهه ۴۰ شمسی شلیل‌ها سبز کمرنگ و دارای اندازه‌ای کوچک و گوشتی سفید بودند. در حال حاضر بیش از ۱۵۰ گونه شلیل وجود دارد که فقط از نظر اندازه، شکل، طعم، بافت و رنگ متفاوت هستند. گونه‌های موجود شلیل پیوسته از نظر طعم بهتر و ظاهری زیباتر و عمر طولانی‌تر هسته، در حال ارتقا می‌باشند. بسیاری از گونه‌های جدید که امروزه مشاهده می‌شوند شاید در ۵ یا ۱۰ سال آینده دیده نشوند.

گونه‌ای از شلیل به نام شفترنگ یا به گویش عامه شبرنگ می‌باشد که رنگ قرمز آن روشنتر است و درخت آن سریع رشد می‌کند و گونه‌ای بسیار پر بازده است. گوشت میوه زرد و هسته به میوه متصل است.

انواع دیگر شلیل به نام‌های: شلیل سفید، شلیل شمس، شلیل مغان، رد گلد و… است که بعضاً دیررس می‌باشند.

انواع هلو و شلیل در باغات استانهای تهران، البرز، همدان، کردستان و خراسان شمالی تولید می‌شود که در این میان استان البرز مقام اول را دارد.

انواع شلیل موجود در نهالستان

نهال شلیل انجیری
نهال شلیل مغان
نهال شلیل کیوتا
نهال شلیل رفعتی
نهال شلیل شبرنگ
خواص میوه شلیل
شلیل سرشار از ویتامین‌های A, C می‌باشد و بهترین میوه برای افراد گرمازده است. شلیل میوه‌ای بسیار ترد با هسته‌ای کم عمر محسوب می‌شود و مثل تمام میوه‌ها خواص ادرارآور و ملین دارد. گوشت شلیل دارای سلولوزهای نرم است و کاملاً هضم می‌شود. شلیل میوه‌ای نسبتاً کم ترشی است. مواد قندی و نشاسته‌ای آن به آسانی هضم می‌شود و معده به راحتی هضم آن را تحمل می‌کند. ویتامین C موجود در شلیل اثرات مفید در سلامت پوست، دندان و استخوان دارد. این میوه منبع بسیار غنی بتاکاروتن است. بتاکاروتن با خاصیت آنتی اکسیدان بسیار نیرومندی که دارد با ارتقای سطح ایمنی بدن از بروز بسیاری از بیماری‌ها جلوگیری می‌کند.

فیبر دیگر ترکیب قابل توجه در این میوه است که سبب کاهش سرعت جذب برخی مواد مغذی بویژه قندها می‌شود و در عین حال میزان حساسیت به انسولین را نیز افزایش می‌دهد. مصرف شلیل می‌تواند در کنترل قندخون موٌثر باشد.

خوردن شلیل می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های حاد مانند بیماری‌های قلبی و عروقی، بیماری‌های چشمی مانند دژنراسیون ماکولا و حتی سرطان را به طور چشمگیری کاهش دهد. این میوه دارای ترکیبات فیتوکمیکال مانند لیکوپن و لوتئین بوده و رنگ زرد و قرمز شلیل‌ها ناشی از وجود لوتئین در آن‌ها است.

هر دانه شلیل متوسط تقریباً ۵۰ کالری انرژی دارد و چون فیبر بالا داشته و چربی ندارد میوه بسیار خوبی برای کاهش وزن و رژیم‌های لاغری است. البته کسانی که می‌خواهند وزن اضافه کنند بهتر است کمتر شلیل بخورند و میوه‌های پرکالری تر را میل کنند.

هسته شلیل را به هیچ وجه نباید خورد زیرا دارای آمیگدالین است که در بدن تبدیل به سیانین می‌شود و می‌تواند مسمومیت‌های سیانیدی ایجاد کند.
ارزش غذایی
ترکیبات تغذیه‌ای موجود در یک واحد از میوه شلیل (۱۴۰ گرم):

انرژی: ۷۰ کالری مواد غذایی – کربوهیدرات: ۱۶ گرم – قند: ۱۴ گرم – فیبر: ۲ گرم – چربی: ۳۰۰ میلی‌گرم – پروتئین: ۱ گرم.

شلیل ۴٪ از ویتامین A و ۱۵٪ ویتامین C و ۲٪ آهن نیاز روزانه را تأمین می‌کند و فاقد کلسترول و سدیم می‌باشد.

 

نهال شلیل رفعتی

نهال شلیل رفعتی یکی از نهال های پیوندی تولید شده در ایران میباشد عمر این نهال شلیل رفعتی 12 سال میباشد میوه این نوع شلیل در اواخر تیرماه به عمل می آید اینو نوع شلیل نیمه متحمل در خشکی میباشد نهال شلیل رفعتی در مقابل سرما 30 الی 25 درجه مقاوم میباشد و مناسب در مناطق سردسیر میباشد شلیل رفعتی پس از کاشت در دومین سال باردهی را شروع می کند نحوه کاشت این نوع نهال با فاصله 3*3 میباشد مصرف آب شلیل رفعتی 10 لیتر در هفته میباشد این نوع شلیل در نهالستان برتر کاشت و برداشت میشود.

ویژگی نهال شلیل

در دوره خواب درختان جهت مبارزه با بیماریهای پوسیدگی قهوه ای ، پیچیدگی برگ هلو و لکه غربالی کاربرد مس تثبیت شده توصیه می شود. برگ های ریزش یافته و میوه های خشک و مومی شده روی درختان منابع انتقال بیماریها به سال آینده می باشند. بنابراین تمیز کردن باغ از این منابع آلودگی با چیدن میوه های مومی شده از درختان و زیر خاک کردن برگهای ریزش یافته با عملیات خاک ورزی در دوره خواب درختان انجام می شود.
هلو و شلیل را زودتراز درختان میوه دیگر هرس می کنند. میوه دهی در این درختان میوه در شاخه سال آخر صورت می گیرد. در هنگام هرس حدود یک دوم رشد شاخه سال جاری را قطع می کنند.

انواع نهال شلیل

تا اواخر دهه ۴۰ شمسی شلیل‌ها سبز کمرنگ و دارای اندازه‌ای کوچک و گوشتی سفید بودند. در حال حاضر بیش از ۱۵۰ گونه شلیل وجود دارد که فقط از نظر اندازه، شکل، طعم، بافت و رنگ متفاوت هستند. گونه‌های موجود شلیل پیوسته از نظر طعم بهتر و ظاهری زیباتر و عمر طولانی‌تر هسته، در حال ارتقا می‌باشند. بسیاری از گونه‌های جدید که امروزه مشاهده می‌شوند شاید در ۵ یا ۱۰ سال آینده دیده نشوند.

گونه‌ای از شلیل به نام شفترنگ یا به گویش عامه شبرنگ می‌باشد که رنگ قرمز آن روشنتر است و درخت آن سریع رشد می‌کند و گونه‌ای بسیار پر بازده است. گوشت میوه زرد و هسته به میوه متصل است.

انواع دیگر شلیل به نام‌های: شلیل سفید، شلیل شمس، شلیل مغان، رد گلد و… است که بعضاً دیررس می‌باشند.

انواع هلو و شلیل در باغات استانهای تهران، البرز، همدان، کردستان و خراسان شمالی تولید می‌شود که در این میان استان البرز مقام اول را دارد.

انواع شلیل موجود در نهالستان

  1. نهال شلیل انجیری
  2. نهال شلیل مغان
  3. نهال شلیل کیوتا
  4. نهال شلیل رفعتی
  5. نهال شلیل شبرنگ

خواص میوه شلیل

شلیل سرشار از ویتامین‌های A, C می‌باشد و بهترین میوه برای افراد گرمازده است. شلیل میوه‌ای بسیار ترد با هسته‌ای کم عمر محسوب می‌شود و مثل تمام میوه‌ها خواص ادرارآور و ملین دارد. گوشت شلیل دارای سلولوزهای نرم است و کاملاً هضم می‌شود. شلیل میوه‌ای نسبتاً کم ترشی است. مواد قندی و نشاسته‌ای آن به آسانی هضم می‌شود و معده به راحتی هضم آن را تحمل می‌کند. ویتامین C موجود در شلیل اثرات مفید در سلامت پوست، دندان و استخوان دارد. این میوه منبع بسیار غنی بتاکاروتن است. بتاکاروتن با خاصیت آنتی اکسیدان بسیار نیرومندی که دارد با ارتقای سطح ایمنی بدن از بروز بسیاری از بیماری‌ها جلوگیری می‌کند.

فیبر دیگر ترکیب قابل توجه در این میوه است که سبب کاهش سرعت جذب برخی مواد مغذی بویژه قندها می‌شود و در عین حال میزان حساسیت به انسولین را نیز افزایش می‌دهد. مصرف شلیل می‌تواند در کنترل قندخون موٌثر باشد.

خوردن شلیل می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های حاد مانند بیماری‌های قلبی و عروقی، بیماری‌های چشمی مانند دژنراسیون ماکولا و حتی سرطان را به طور چشمگیری کاهش دهد. این میوه دارای ترکیبات فیتوکمیکال مانند لیکوپن و لوتئین بوده و رنگ زرد و قرمز شلیل‌ها ناشی از وجود لوتئین در آن‌ها است.

هر دانه شلیل متوسط تقریباً ۵۰ کالری انرژی دارد و چون فیبر بالا داشته و چربی ندارد میوه بسیار خوبی برای کاهش وزن و رژیم‌های لاغری است. البته کسانی که می‌خواهند وزن اضافه کنند بهتر است کمتر شلیل بخورند و میوه‌های پرکالری تر را میل کنند.

هسته شلیل را به هیچ وجه نباید خورد زیرا دارای آمیگدالین است که در بدن تبدیل به سیانین می‌شود و می‌تواند مسمومیت‌های سیانیدی ایجاد کند.
ارزش غذایی
ترکیبات تغذیه‌ای موجود در یک واحد از میوه شلیل (۱۴۰ گرم):

انرژی: ۷۰ کالری مواد غذایی – کربوهیدرات: ۱۶ گرم – قند: ۱۴ گرم – فیبر: ۲ گرم – چربی: ۳۰۰ میلی‌گرم – پروتئین: ۱ گرم.

شلیل ۴٪ از ویتامین A و ۱۵٪ ویتامین C و ۲٪ آهن نیاز روزانه را تأمین می‌کند و فاقد کلسترول و سدیم می‌باشد.

نهال شلیل کیوتا 

نهال شلیل کیوتا که به نهال شلیل کیوتو هم معروف هست یک نوع نهال شلیل است که در کشور فرانسه کاشت و برداشت می شود شلیل کیوتا دارای میوه ای درشت بوده  که عمر درخت در بسیار موارد به 12 سال میرسد زمان رسیدن میوه شلیل کیوتا در اواخر تابستان میباشد این نوع نهال در سرمای 30 الی 25 درجه سانتی گراد مقاوم میباشد پایه پیوندی نهال شلیل کیوتا آلو وحشی و شفتالو میباشد مه رنگ میوه آن قرمز بوده است نهال شلیل کیوتا از سال دوم کاشت آماده بهربداری میباشد این نوع شلیل را در فاصله 3*3 کاشت میشود نحوه آبیاری شلیل کیوتا 10لیتر در هفته میباشد میوه آن در 5 ماه در سرد خانه میماند نهال شلیل کیوتا مناسب برای مناطق سردسیر میباشد . این نهال در نهالستان برتر تولید و کاشت و برداشت میشود .

انواع نهال شلیل

تا اواخر دهه ۴۰ شمسی شلیل‌ها سبز کمرنگ و دارای اندازه‌ای کوچک و گوشتی سفید بودند. در حال حاضر بیش از ۱۵۰ گونه شلیل وجود دارد که فقط از نظر اندازه، شکل، طعم، بافت و رنگ متفاوت هستند. گونه‌های موجود شلیل پیوسته از نظر طعم بهتر و ظاهری زیباتر و عمر طولانی‌تر هسته، در حال ارتقا می‌باشند. بسیاری از گونه‌های جدید که امروزه مشاهده می‌شوند شاید در ۵ یا ۱۰ سال آینده دیده نشوند.

گونه‌ای از شلیل به نام شفترنگ یا به گویش عامه شبرنگ می‌باشد که رنگ قرمز آن روشنتر است و درخت آن سریع رشد می‌کند و گونه‌ای بسیار پر بازده است. گوشت میوه زرد و هسته به میوه متصل است.

انواع دیگر شلیل به نام‌های: شلیل سفید، شلیل شمس، شلیل مغان، رد گلد و… است که بعضاً دیررس می‌باشند.

انواع هلو و شلیل در باغات استانهای تهران، البرز، همدان، کردستان و خراسان شمالی تولید می‌شود که در این میان استان البرز مقام اول را دارد.

 

انواع شلیل موجود در نهالستان

  1. نهال شلیل انجیری
  2. نهال شلیل مغان
  3. نهال شلیل کیوتا
  4. نهال شلیل رفعتی
  5. نهال شلیل شبرنگ

 

خواص میوه شلیل

شلیل سرشار از ویتامین‌های A, C می‌باشد و بهترین میوه برای افراد گرمازده است. شلیل میوه‌ای بسیار ترد با هسته‌ای کم عمر محسوب می‌شود و مثل تمام میوه‌ها خواص ادرارآور و ملین دارد. گوشت شلیل دارای سلولوزهای نرم است و کاملاً هضم می‌شود. شلیل میوه‌ای نسبتاً کم ترشی است. مواد قندی و نشاسته‌ای آن به آسانی هضم می‌شود و معده به راحتی هضم آن را تحمل می‌کند. ویتامین C موجود در شلیل اثرات مفید در سلامت پوست، دندان و استخوان دارد. این میوه منبع بسیار غنی بتاکاروتن است. بتاکاروتن با خاصیت آنتی اکسیدان بسیار نیرومندی که دارد با ارتقای سطح ایمنی بدن از بروز بسیاری از بیماری‌ها جلوگیری می‌کند.

فیبر دیگر ترکیب قابل توجه در این میوه است که سبب کاهش سرعت جذب برخی مواد مغذی بویژه قندها می‌شود و در عین حال میزان حساسیت به انسولین را نیز افزایش می‌دهد. مصرف شلیل می‌تواند در کنترل قندخون موٌثر باشد.

خوردن شلیل می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های حاد مانند بیماری‌های قلبی و عروقی، بیماری‌های چشمی مانند دژنراسیون ماکولا و حتی سرطان را به طور چشمگیری کاهش دهد. این میوه دارای ترکیبات فیتوکمیکال مانند لیکوپن و لوتئین بوده و رنگ زرد و قرمز شلیل‌ها ناشی از وجود لوتئین در آن‌ها است.

هر دانه شلیل متوسط تقریباً ۵۰ کالری انرژی دارد و چون فیبر بالا داشته و چربی ندارد میوه بسیار خوبی برای کاهش وزن و رژیم‌های لاغری است. البته کسانی که می‌خواهند وزن اضافه کنند بهتر است کمتر شلیل بخورند و میوه‌های پرکالری تر را میل کنند.

هسته شلیل را به هیچ وجه نباید خورد زیرا دارای آمیگدالین است که در بدن تبدیل به سیانین می‌شود و می‌تواند مسمومیت‌های سیانیدی ایجاد کند.
ارزش غذایی
ترکیبات تغذیه‌ای موجود در یک واحد از میوه شلیل (۱۴۰ گرم):

انرژی: ۷۰ کالری مواد غذایی – کربوهیدرات: ۱۶ گرم – قند: ۱۴ گرم – فیبر: ۲ گرم – چربی: ۳۰۰ میلی‌گرم – پروتئین: ۱ گرم.

شلیل ۴٪ از ویتامین A و ۱۵٪ ویتامین C و ۲٪ آهن نیاز روزانه را تأمین می‌کند و فاقد کلسترول و سدیم می‌باشد.

 

نهال شلیل مغان

اولین بار شلیل مغان از کشور چین وارد ایران شد. شلیل مغان در نهالستان برتر کاشت و برداشت شد که این رقم یکی از ارقامی است که در سالهای اخیر طرفداران زیادی دارد و تعداد زیادی از کشاورزان و باغداران عزیز جهت خرید نهال شلیل مغان مراجعه می کنند و این تعداد زیاد سفارشات خرید به کیفیت و بازارپسندی و طعم و مزه ی خوب آن برمی گردد. عمر اقتصادی این رقم بطور میانگین 15 سال است. از لحاظ رشدی می توان گفت که رشد شاخ و برگ شلیل مغان در طول سال زیاد است . میوه های آن در زمینه ی روشن با لکه های قرمز تشکیل می شوند که شکل آنها گرد می باشد. محصول شلیل مغان را اواخر تیر برداشت می کننداندازه میوه ی شلیل مغان درشت و بازار پسند است که سطح صاف و بدون کرکی دارد. در این رقم هسته ی میوه به گوشت آن چسبیده است. یکی از مزایای دیگری که شلیل مغان دارد این است که عمر انبار مانی آن زیاد است.

انواع نهال شلیل

تا اواخر دهه ۴۰ شمسی شلیل‌ها سبز کمرنگ و دارای اندازه‌ای کوچک و گوشتی سفید بودند. در حال حاضر بیش از ۱۵۰ گونه شلیل وجود دارد که فقط از نظر اندازه، شکل، طعم، بافت و رنگ متفاوت هستند. گونه‌های موجود شلیل پیوسته از نظر طعم بهتر و ظاهری زیباتر و عمر طولانی‌تر هسته، در حال ارتقا می‌باشند. بسیاری از گونه‌های جدید که امروزه مشاهده می‌شوند شاید در ۵ یا ۱۰ سال آینده دیده نشوند.

گونه‌ای از شلیل به نام شفترنگ یا به گویش عامه شبرنگ می‌باشد که رنگ قرمز آن روشنتر است و درخت آن سریع رشد می‌کند و گونه‌ای بسیار پر بازده است. گوشت میوه زرد و هسته به میوه متصل است.

انواع دیگر شلیل به نام‌های: شلیل سفید، شلیل شمس، شلیل مغان، رد گلد و… است که بعضاً دیررس می‌باشند.

انواع هلو و شلیل در باغات استانهای تهران، البرز، همدان، کردستان و خراسان شمالی تولید می‌شود که در این میان استان البرز مقام اول را دارد.

 

انواع شلیل موجود در نهالستان

  1. نهال شلیل انجیری
  2. نهال شلیل مغان
  3. نهال شلیل کیوتا
  4. نهال شلیل رفعتی
  5. نهال شلیل شبرنگ

خواص میوه شلیل

شلیل سرشار از ویتامین‌های A, C می‌باشد و بهترین میوه برای افراد گرمازده است. شلیل میوه‌ای بسیار ترد با هسته‌ای کم عمر محسوب می‌شود و مثل تمام میوه‌ها خواص ادرارآور و ملین دارد. گوشت شلیل دارای سلولوزهای نرم است و کاملاً هضم می‌شود. شلیل میوه‌ای نسبتاً کم ترشی است. مواد قندی و نشاسته‌ای آن به آسانی هضم می‌شود و معده به راحتی هضم آن را تحمل می‌کند. ویتامین C موجود در شلیل اثرات مفید در سلامت پوست، دندان و استخوان دارد. این میوه منبع بسیار غنی بتاکاروتن است. بتاکاروتن با خاصیت آنتی اکسیدان بسیار نیرومندی که دارد با ارتقای سطح ایمنی بدن از بروز بسیاری از بیماری‌ها جلوگیری می‌کند.

فیبر دیگر ترکیب قابل توجه در این میوه است که سبب کاهش سرعت جذب برخی مواد مغذی بویژه قندها می‌شود و در عین حال میزان حساسیت به انسولین را نیز افزایش می‌دهد. مصرف شلیل می‌تواند در کنترل قندخون موٌثر باشد.

خوردن شلیل می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های حاد مانند بیماری‌های قلبی و عروقی، بیماری‌های چشمی مانند دژنراسیون ماکولا و حتی سرطان را به طور چشمگیری کاهش دهد. این میوه دارای ترکیبات فیتوکمیکال مانند لیکوپن و لوتئین بوده و رنگ زرد و قرمز شلیل‌ها ناشی از وجود لوتئین در آن‌ها است.

هر دانه شلیل متوسط تقریباً ۵۰ کالری انرژی دارد و چون فیبر بالا داشته و چربی ندارد میوه بسیار خوبی برای کاهش وزن و رژیم‌های لاغری است. البته کسانی که می‌خواهند وزن اضافه کنند بهتر است کمتر شلیل بخورند و میوه‌های پرکالری تر را میل کنند.

هسته شلیل را به هیچ وجه نباید خورد زیرا دارای آمیگدالین است که در بدن تبدیل به سیانین می‌شود و می‌تواند مسمومیت‌های سیانیدی ایجاد کند.
ارزش غذایی
ترکیبات تغذیه‌ای موجود در یک واحد از میوه شلیل (۱۴۰ گرم):

انرژی: ۷۰ کالری مواد غذایی – کربوهیدرات: ۱۶ گرم – قند: ۱۴ گرم – فیبر: ۲ گرم – چربی: ۳۰۰ میلی‌گرم – پروتئین: ۱ گرم.

شلیل ۴٪ از ویتامین A و ۱۵٪ ویتامین C و ۲٪ آهن نیاز روزانه را تأمین می‌کند و فاقد کلسترول و سدیم می‌باشد.

نهال شلیل انجیری

میوه شلیل انجیری شکل متفاوتی دارد،شبیه میوه هلو انجیری بوده واندازه آن متوسط است و فاقد پرز می باشد.  درخت این میوه از ارقام جدید و زود بازده شلیل میباشد وعمر اقتصادی آن 10 سال می باشد و اواخر تیر ماه میوه آن میرسد و میوه ای تابستانی،بازار پسند،زیبا و خوشمزه میباشد.

نام علمی هلو و شلیل PRUNUS PERSICA و متعلق به تیره ROSACEAE(به فارسی ورد سانان) می باشد.موطن اصلی هلو نواحی گرم چین است در حدود ۲۰۰۰سال قبل از میلاد مسیح کشت می شده و در حال حاظرجنگلهای وسیعی از گونه های وحشی هلو وجود دارد . تحقیقات اخیر نشان داده استکه درخت هلو از چین به ایران واروپا انتقال پیدا کرده است .دارای برگهای ساده متناوب با کنارههای برگشته و گلهائی به رنگ صورتی و گلی مایل به ارغوانی می باشد که قبل از پیدایش برگها ظاهر می شوند.

ریشه هلو در برابر کمبود تهویه خاک بسیار حساس است و از غرقاب شدن به شدت صدمه می بیند.این درخت برای بهترین رشد به خاکهای نسبتآ سبک با عمق۱تا۵/۱ متر و زهکشی کامل نیاز دارد .هلو۲تا۳سال بعد از کشت شروع به گل دادن کرده و اولین محصول اقتصادی خود را در سال چهارم یا پنجم تولید می کند .عمر اقتصادی هلو حدود ۱۰سال است و بعداز ان بار دهی ان کم می شودو باید درخت را قطع کرد .

ویژگی نهال شلیل

در دوره خواب درختان جهت مبارزه با بیماریهای پوسیدگی قهوه ای ، پیچیدگی برگ هلو و لکه غربالی کاربرد مس تثبیت شده توصیه می شود. برگ های ریزش یافته و میوه های خشک و مومی شده روی درختان منابع انتقال بیماریها به سال آینده می باشند. بنابراین تمیز کردن باغ از این منابع آلودگی با چیدن میوه های مومی شده از درختان و زیر خاک کردن برگهای ریزش یافته با عملیات خاک ورزی در دوره خواب درختان انجام می شود.
هلو و شلیل را زودتراز درختان میوه دیگر هرس می کنند. میوه دهی در این درختان میوه در شاخه سال آخر صورت می گیرد. در هنگام هرس حدود یک دوم رشد شاخه سال جاری را قطع می کنند.

انواع نهال شلیل

تا اواخر دهه ۴۰ شمسی شلیل‌ها سبز کمرنگ و دارای اندازه‌ای کوچک و گوشتی سفید بودند. در حال حاضر بیش از ۱۵۰ گونه شلیل وجود دارد که فقط از نظر اندازه، شکل، طعم، بافت و رنگ متفاوت هستند. گونه‌های موجود شلیل پیوسته از نظر طعم بهتر و ظاهری زیباتر و عمر طولانی‌تر هسته، در حال ارتقا می‌باشند. بسیاری از گونه‌های جدید که امروزه مشاهده می‌شوند شاید در ۵ یا ۱۰ سال آینده دیده نشوند.

گونه‌ای از شلیل به نام شفترنگ یا به گویش عامه شبرنگ می‌باشد که رنگ قرمز آن روشنتر است و درخت آن سریع رشد می‌کند و گونه‌ای بسیار پر بازده است. گوشت میوه زرد و هسته به میوه متصل است.

انواع دیگر شلیل به نام‌های: شلیل سفید، شلیل شمس، شلیل مغان، رد گلد و… است که بعضاً دیررس می‌باشند.

انواع هلو و شلیل در باغات استانهای تهران، البرز، همدان، کردستان و خراسان شمالی تولید می‌شود که در این میان استان البرز مقام اول را دارد.

 

انواع شلیل موجود در نهالستان

  1. نهال شلیل انجیری
  2. نهال شلیل مغان
  3. نهال شلیل کیوتا
  4. نهال شلیل رفعتی
  5. نهال شلیل شبرنگ

خواص میوه شلیل

شلیل سرشار از ویتامین‌های A, C می‌باشد و بهترین میوه برای افراد گرمازده است. شلیل میوه‌ای بسیار ترد با هسته‌ای کم عمر محسوب می‌شود و مثل تمام میوه‌ها خواص ادرارآور و ملین دارد. گوشت شلیل دارای سلولوزهای نرم است و کاملاً هضم می‌شود. شلیل میوه‌ای نسبتاً کم ترشی است. مواد قندی و نشاسته‌ای آن به آسانی هضم می‌شود و معده به راحتی هضم آن را تحمل می‌کند. ویتامین C موجود در شلیل اثرات مفید در سلامت پوست، دندان و استخوان دارد. این میوه منبع بسیار غنی بتاکاروتن است. بتاکاروتن با خاصیت آنتی اکسیدان بسیار نیرومندی که دارد با ارتقای سطح ایمنی بدن از بروز بسیاری از بیماری‌ها جلوگیری می‌کند.

فیبر دیگر ترکیب قابل توجه در این میوه است که سبب کاهش سرعت جذب برخی مواد مغذی بویژه قندها می‌شود و در عین حال میزان حساسیت به انسولین را نیز افزایش می‌دهد. مصرف شلیل می‌تواند در کنترل قندخون موٌثر باشد.

خوردن شلیل می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های حاد مانند بیماری‌های قلبی و عروقی، بیماری‌های چشمی مانند دژنراسیون ماکولا و حتی سرطان را به طور چشمگیری کاهش دهد. این میوه دارای ترکیبات فیتوکمیکال مانند لیکوپن و لوتئین بوده و رنگ زرد و قرمز شلیل‌ها ناشی از وجود لوتئین در آن‌ها است.

هر دانه شلیل متوسط تقریباً ۵۰ کالری انرژی دارد و چون فیبر بالا داشته و چربی ندارد میوه بسیار خوبی برای کاهش وزن و رژیم‌های لاغری است. البته کسانی که می‌خواهند وزن اضافه کنند بهتر است کمتر شلیل بخورند و میوه‌های پرکالری تر را میل کنند.

هسته شلیل را به هیچ وجه نباید خورد زیرا دارای آمیگدالین است که در بدن تبدیل به سیانین می‌شود و می‌تواند مسمومیت‌های سیانیدی ایجاد کند.
ارزش غذایی
ترکیبات تغذیه‌ای موجود در یک واحد از میوه شلیل (۱۴۰ گرم):

انرژی: ۷۰ کالری مواد غذایی – کربوهیدرات: ۱۶ گرم – قند: ۱۴ گرم – فیبر: ۲ گرم – چربی: ۳۰۰ میلی‌گرم – پروتئین: ۱ گرم.

شلیل ۴٪ از ویتامین A و ۱۵٪ ویتامین C و ۲٪ آهن نیاز روزانه را تأمین می‌کند و فاقد کلسترول و سدیم می‌باشد.