نهال آلبالو گوشواره ای

نهال آلبالو گوشواره ای یکی از ارقام درخت آلبالو میباشد از نهال دیرگلدهی است نهال این آلبالو مقاوم در برابر سرمای بهاره است و در مقابل برخی از آفات مقاوم میباشد نهال آلبالو گوشواره ای از نهال های پیوندی میباشد رنگ درخت آن قهوه ای بوده و دارای میوه ای ترش وشیرین است رنگ میوه آن قرمز کمرنگ میباشد این نوع آلبالو مانند آلبالو های دیگر بلندی درخت آن ۳ تا ۱۰ متر است. صد گرم آلبالو ۱۶ گرم مواد قندی، ۰/۸۵ گرم پروتئین و ۸/۶ کالری دارد. بعلاوه صد گرم آن حدود ۵۰ میلی‌گرم کلسیم، ۲۰ میلی‌گرم فسفر، ۱ میلی‌گرم آهن، ۴۰۰ واحد بین‌المللی ویتامین آ، ۰/۱۴ میلی‌گرم تیامین، ۰/۱۲ میلی‌گرم ریبوفلاوین، ۵ میلی‌گرم ویتامین C و نیز مقداری سدیم، منیزیم، پتاسیم، مس، روی و املاح دیگر دارد . برای آلبالو خواص زیادی ذکر کرده‌اند که از جمله می‌توان به ارزش آن در درمان التهاب کلیه، سلامتی قلب، ناراحتیهای کبد، معده و روده و نیز بیماری‌های تبدار اشاره کرد. دم کرده آلبالو خاصیت ادرار آور داشته و از قدیم به ارزش آن توجه داشته‌اند. از آلبالو برای تهیه آلبالو پلو، اشکنه آلبالو، شربت آلبالو و ترشی آلبالو و یکی از پر طرفدارترین لیکورهای جهان ویشنوکا و موارد دیگر استفاده می‌شود.

خواص آلبالو

آلبالو میوه‌ای که برای بیماران قلبی و روماتیسمی فوق‌العاده مفید است و زیبایی و طراوت خانم‌ها را تضمین می‌کند.کشت آلبالو در کشورهایی که تولیدکننده آلبالو هستند روز به روز رو به توسعه است. ایتالیا و آمریکا جزو اولین کشورهای تولیدکننده آلبالو هستند و بیش از ۲۰۰ هزار تن هر ساله میوه آلبالو دارند، بعد از ایتالیا در اروپا کشور آلمان است که محصول سالانه آن به ۱۵۰ هزار تن می‌رسد.درخت آلبالو اصلا در ایران بوده است و از ایران به کشورهای دیگر رفته و کشت شده است. منطقه‌ای که در قدیم درختان آلبالوی فراوان داشته در منطقه وسیعی از آناتولی ترکیه تا دریای خزر بوده است.

در حال حاضر در مناطق مختلف ایران درخت آلبالو و میوه آن وجود دارد و بعضی سال‌ها محصول فراوانی دارد که از آن به عنوان میوه استفاده می‌شود یا آن را خشک می‌کنند و یا از آن شربت و مربا و یا آلبالوپلو و یا خورش آلبالو درست می‌کنند.ارزش غذایی آلبالو زیاد نیست و صد گرم آلبالو فقط ۷۰ کالری دارد. آلبالو دارای ویتامین آ، ب و ث است.املاح معدنی آلبالو عبارت است از آهن، کلسیم، فسفر، کلر، گوگرد، منیزیم، سدیم، پتاسیم، مس، روی، منگنز و کوبالت.
قند آلبالو از نوع لولوز است و برای اشخاصی که دیابت دارند جذب آن آسان است.آلبالویی برای خوردن خوب است که رسیده و تازه باشد علامت رسیدگی آن رنگ آن است که کاملا قرمز و درخشان باشد. از آلبالویی که رنگ آن کاملا قرمز نشده است و دارای گوشتی سفت است دوری کنید زیرا مصرف آن سوء‌هضم می‌آورد و کار روده‌ها را مختل می‌کند.آلبالو وقتی تیره‌رنگ است و دارای لکه‌‌های قهوه‌ای است کهنه شده و رو به فساد گذاشته است. گاهی میوه‌فروشان برای اینکه آلبالو را خوش‌منظره سازند به آن آب می‌زنند این کار زود آلبالو را خراب می‌کند و آماده می‌سازد که زودتر فاسد شود. آلبالو را چه وقت و چگونه باید مصرف کرد: وقتی آلبالو خوردید روی آن آب نخورید، مایعات به طور کلی روی میوه‌ها آن را «باد کرده» می‌کند و این وضع برای دستگاه هاضمه خطرات جدی در بر دارد. در فاصله غذاهای اصلی می‌توانید آلبالو را بخورید زیرا خیلی زود هضم می‌شود یک مرتبه مقدار زیادی آلبالو نخورید بلکه به مقدار کم بخورید و در موقع خوردن هم خوب آن را بجوید.

آلبالو برای چه اشخاصی خوب نیست

کسانی که ورم روده دارند چون آلبالو ترش است و سلولز دارد دیر هضم می‌شود. کسانی که از معده یا روده‌ها علیل هستند می‌توانند آلبالوی پخته را به صورت کمپوت یا مربا مصرف کنند، البته در این موارد آلبالو چون پخته می‌شود، قسمتی از مواد حیاتی خصوصا ویتامین‌های خود را از دست می‌دهد ولی به آسانی هضم می‌شود. با وجود این بعضی از کسانی که از جهت معده و یا روده‌ها علیل هستند، می‌توانند هضم آلبالو را تحمل کنند به شرطی که صبح ناشتا به مقدار کم آن هم کاملا رسیده باشد، مصرف کنند. کسانی که دیابت دارند می‌توانند به حد اعتدال آلبالو بخورند زیرا قند آلبالو از نوع لولوز است و این قند را بیماران دیابتیک می‌توانند جذب کنند.
اشخاصی که چاق هستند نباید آلبالو را به عنوان دسر یا غذای اضافی علاوه بر غذاهای مخصوص رژیم خود مصرف کنند ولی به عنوان یک غذای اصلی می‌توانند آلبالو مصرف نمایند زیرا آلبالو دارای کالری کمی است و شیپور اشتهای کاذب را خفه می‌کند!

چه کسانی باید آلبالو بخورند؟

کسانی که بیماری کلیه دارند، اشخاصی که رماتیسم دارند اگر آلبالو بخورند از بروز نقرس در آنها جلوگیری خواهد شد. کسانی که بیماری قلبی دارند چون آلبالو ادرارآور است پتاسیم آن از باقیمانده نمک در عروق جلوگیری می‌کند و به صورت ادرار آن را خارج می‌کند و در نتیجه به قلب کمک می‌کند. خانم‌هایی که می‌خواهند دارای رنگ درخشانی شوند و زیبایی چهره آنها مورد توجه قرار گیرد برای صاف شدن خون خود باید آلبالو بخورند.

لیست بقیه نهال های آلبالو

نهال آلبالو مجاری

نهال آلبالو مجاری یکی از ارقام آلبالو است این نوع نهال دیر گل بوده و به سرمای بهاره مقاوم میباشد در مقابل آفت مقاوم است رنگ پوست تنه درخت به رنگ قهوه ای روشن تا نقره ای و برگهای آن لوزی شکل است. گلهای آن ۵ گلبرگ دارند و نسبت سایر میوه های هسته دار، دیرتر شکوفا می شوند. ساقه های این گیاه بسیار انعطاف پذیر بوده و موقع برداشت محصول، بدون شکستن خم می شود. ریشه این گیاه مانند گیلاس سطحی است ولی تفاوت این دو گیاه از نظر ریشه در این است که ریشه آلبالو می تواند خاک مرطوب را بهتر تحمل کند.

کشت

روشهای تکثیر این گیاه از طریق کشت با بذر، پاجوش و پیوند زدن صورت می گیرد. آلبالو گیسی و آلبالو مجاری بیشتر از طریق پیوند زدن و آلبالو معمولی از طریق پاجوش تکثیر می یابد. تکثیر درختان آلبالو از طریق بذر به ندرت صورت میگرد چون رسیدن به گیاه مورد نظر چندین سال طول می کشد بنابراین برای این منظور از روش رویشی برای ازدیاد استفاده می گردد. در روش پیوند زدن، بهترین پایه آلبالو تلخ است چون مقاومت زیادی به شرایط نامساعد دارد. برای کاشت ابتدا نهالهایی که در خزانه هستند برای هرس شوند چون دارای شاخه های جانبی شده اند به همین دلیل این شاخه ها باید قطع گردند. زمان انتقال نهال به زمین اصلی از شروع پاییز تا قبل از باز شدن شکوفه ها در بهار است.

آبیاری:

ریشه این گیاه سطحی است پس نمی تواند آب را از اعماق جذب کند بنابراین باید آبیاری منظم بخصوص در فصل گرم سال انجام شود. ولی در کل مقاومت به خشکی در آلبالو بیشتر از گیلاس است.

خاک:

خاکی با بافت نسبتا سبک و با زهکش مناسب برای این گیاه لازم است البته همانگونه که گفته شد ریشه آلبالو می تواند ماندگاری آب را بهتر تحمل کند.

دما:

این گیاه در مناطق سرد به خوبی رشد می کند و اگر در منطقه ای، تابستان خنک و خشک باشد، بهتر رشد می کند.

تاریخچه درخت آلبالو

آلبالو (فارسی شرقی:آلوبالو) با نام علمی Prunus cerasus نام درخت و میوه‌ ای است که بومی جنوب غرب آسیا و اروپا می باشد . میوه آن ترش مزه و سرخ رنگ است. بلندی درخت آن ۳ تا ۱۰ متر است. برای آلبالو خواص زیادی ذکر کرده‌اند که از جمله می‌توان به ارزش آن در درمان التهاب کلیه، ناراحتی های کبد، معده و روده و نیز بیماری‌های تبدار اشاره کرد. دم کرده آلبالو خاصیت ادرار آور داشته و از قدیم به ارزش آن توجه داشته‌اند. از آلبالو برای تهیه آلبالو پلو، اشکنه آلبالو، شربت آلبالو و ترشی آلبالو و یکی از پر طرفدارترین لیکورهای جهان ویشنوکا و موارد دیگر استفاده می‌شود.

آلبالو برای اشخاصی که طبع گرم دارند و یا دچار حرارت و گرمی شده اند مفید است. ولی برای اشخاصی که سرد مزاج هستند مفید نمی‌باشد، مگر اینکه آن را با خوراکی های گرم و خشک مثل ادویه جات و زعفران مصرف شود. آلبالو برای رفع حرارت و تشنگی و دفع غلظت خون و دفع صفرا مفید است. خون را صاف می کند.هرگاه آب آن را یا مربای آن را با یک دهم رازیانه مخلوط کنند، جهت دفع سنگ مثانه و حرارت مثانه و سوزش مجاری ادرار بوسیله بول بسیار نافع است. هرگاه مغر و دانه آن را خوب کوبیده و با پنجه مالش داده، و فتیله نرم از آن بسازند و در مجرای بول و ادرار بگذارند در صورت وجود جراحت و ناراحتی، آن را برطرف می سازد و ادرار بدون ناراحتی دفع خواهد شد، و شاش بند را برطرف می کند.سردی آن بیشتر از گیلاس است و برعکس گیلاس خشک است. برای افراد گرم مزاج مناسب است و حرارت صفرا را فرو مینشاند.برای افرادی که در گرما حالت تهوع پیدا می کنند مناسب است و معده آنها را تقویت میکند.افرادی که سوزش ادرار بدون عفونت دارند،با مصرف آلبالو بهبود پیدا می کنند.

لیست بقیه نهال های آلبالو